Solliciteren en 11 wk zwanger - Zwangerschapsforum

Hoi allemaal. Binnenkort heb ik een sollicitatiegesprek. Het lijkt me een heel érg leuke baan - maar nu twijfel ik of ik moet aangeven dat ik zwanger ben. We hebben het nog aan niemand verteld. We willen echt tot de 12 weken wachten(nu 11 weken). Maar stel ik word aangenomen en ik zou ong. 2 weken later vertellen dat ik zwanger ben - dat lijkt me niet heel sympathiek en eerlijk overkomen. Waarschijnlijk is dat geen goede start. Aan de andere kant ben ik bang, dat áls ik het vertel, ik net zo goed gelijk weer naar huis kan gaan. Ik weet dat ik het niet verplicht ben om het te vertellen - maar wat zouden jullie doen??

Pfoeh Joelien wat een dilemma,

Laten we eerlijk zijn. Als je zegt dat je zanger bent is er een grote kans dat je niet wordt aangenomen. Ik weet niet wat voor een functie het is maar je moet wel hele goede credentials hebben om er toch voor in aanmerking te komen want je werkgever weet nu zeker dat over een paar maanden weer iemand anders ingewerkt moet worden en dat kost gewoon veel geld.

Aan de andere kant, als je niets vertelt kom je inderdaad niet echt goed over.

Je zit echt tussen de wal en het schip. Het is denk ik een kwestie van vertrouwen. Als het echt goed voelt om het te vertellen dan zou ik dat doen. Als je denkt dat het in je nadeel gaat werken kun je er ook voor kiezen om het pas na je proeftijd te vertellen. Je hebt kans dat je werkgever daar niet zo blij mee is maar je hebt wel een jaar om je te bewijzen !

Ik weet trouwens ook niet of het wel zo verstandig is om juist nu van baan te wisselen. Niet dat het per se onverstandig is maar ik weet het gewoon niet. Hou je, als het mis gaat wel je recht op een zwangerschapsuitkering en verlof ? Dat is misschien wel goed om uit te zoeken !

Ik ben erg benieuwd wat je beslist !

Groetsels Janneke

Beste Joelien,

Heel herkenbaar wat je verteld! Ik heb morgen een sollicitatie gesprek en ben dan 12 weken en 5 dagen zwanger. Ik zelf heb besloten om het gewoon nog niet te vertellen. je krijgt sowieso een proeftijd van een maand waarschijnlijk en je kunt het altijd daarna vertellen (zo denk ik dan weer). Bij mij is ook nog niets te zien, dus ik vertel ook niets! Ik denk dat je het beste je eigen hart kunt volgen. Luister na wat die te zeggen heeft! Waarschijnlijk heb je nu inmiddels het gesprek al gehad, dus ben toch even benieuwd hoe het is gegaan en wat je hebt gekozen om te zeggen of niet te zeggen? Heel veel sterkte!


Groetjes Ramona

Beste Joelien,

Ook hier heel herkenbaar, ik ben 9 weken en zit ook midden in allerlei sollicitaties. Ik heb er voor gekozen het niet te vertellen, puur om het feit dat ik dan niet aangenomen wordt. Is lastig om niet eerlijk te zijn, maar denk dat dit een leugentje om eigen bestwil is..

Ik heb het trouwens even uitgezocht over hoe het zit met verplicht vertellen of niet.. Je bent het wettelijk niet verplicht te melden voor de 12 weken aan je werkgever. En vertel je het wel en wordt je daarom afgewezen, dan kan je naar de rechter stappen. Maar ze mogen je niet afwijzen om je zwangerschap.. Dit gaat trouwens wel heel erg ver...

Igg succes en sterkte

Grtjes Wendy

Dankjewel voor jullie reacties. Leuk! :-) Sorry voor mijn late reactie terug.Ik had verwacht dat ik berichtje in m ijn mailbox zou krijgen bij evt reacties. Dat is dus niet het geval :-).

Ik heb er voor gekozen om het iig tijdens ons eerste gesprek niets te vertellen. Ik heb er over nagedacht en heb toch het idee dat je dan net zo goed gelijk het gesprek kan afbellen.
En nu heb ik gisteren te horen gekregen dat ik ben aangenomen! Aan de ene kant helemaal blij natuurlijk - maar nu nog vertellen over mijn zwangerschap (nu 14 wk en het is écht niet meer te verbloemen). Ik ben heel benieuwd naar hun reactie....Bij een ja hebben ze nog jaren een goede werknemer aan mij (al zeg ik het zelf :-)) en bij een nee - zou ik het ontzettend jammer vinden, maar wel begrijpelijk van hun kant uit.

@Janneke: Ik heb overigens gesolliciteerd vanuit een niet-werkende situatie - dus van overstappen is geen sprake. Denk dat ik dat in dit geval ook zeker niet had gedaan.

@ Romana: ook heel veel succes met je sollicatie! Heb jij al iets gehoord?

@ Wendy: ze mogen je iid niet afwijzen om je zwangerschap, maar zullen je natuurlijk niet vertellen dat dat de reden zal zijn van je afwijzing. Er waren bv betere kandidaten....
Hoe het nu juridisch zit weet ik eerlijk gezegd niet - ik heb mijn aanname zwart op wit in een mail staan, maar er is nog geen contract getekend - maar ik wil iig wel beginnen met een goede verstandhouding.


Ik laat weten wat de 'uitslag' is geworden. Duimen dus maar!

Ik lees ook even mee hoor!
En, Joelien, hoe is het gegaan? Wat hebben ze gezegd?

Ik heb met hen een afspraak gemaakt om nog een aantal dingen door te nemen.... :-). Eerst wilden ze er even over nadenken, maar nog geen minuut later vonden ze het geen probleem meer en mag ik in april starten!
Wel heel spannend hoor - vooral omdat ik dan wel ons zoontje (net 1 jaar) voor het eerst naar de opvang moet brengen. Tranen met tuiten toen ik terugreed naar huis van het positieve gesprek , dus ik heb het er vreemd genoeg wel moeilijk mee. De twijfel begint toe te slaan. Gek hè - dat had ik niet verwacht. Misschien omdat het nu geen idee meer is om te werken, maar werkelijkheid. Nog maar even laten bezinken....