Drie van de vier kinderen slapen nu. Eindelijk. Maar de kleine is 6 weken en weigert te slapen zonder mijn hand in zijn mond. Ik zit hier te trillen van de kou en de honger, terwijl ik hoor dat de oudste z’n spelletjes mag opendoen. Ik vraag me af hoe jullie dit doorstaan als je echt even een momentje voor jezelf wilt, of zijn jullie al zo aan het zappen dat ze niet meer merken dat ze even alleen zijn?