Alleen12344321

Ik weet niet waar ik moet beginnen.

Ik ben 3 maanden geleden in contact gekomen met mijn ex man. We waren ruim 4 jaar uit elkaaar. En hij was pas recent uit elkaar. We hebben in al die jaren wel contact gehouden. Zelfs tijdens zijn relatie. Zo zou hij me bellen en konden we echt uren praten met elkaar. Dit gebeurde om de zoveel maanden. Toen hij uit elkaar was is hij ook snel na mij terug gekomen. De klik was er nog steeds zowel lichamelijk als emotioneel. Ik voelde me gelijk thuis. Hij zei wel dat hij pas single was en hij tijd nodig had en niet van de ene relatie naar de andere wil springen. we gingen leuken avonden tegemoet.

Maar na een maand of 2 kwam ik te weten da ik zwanger was. Hij had een vermoeden. Maar toen het echt zo was, was zijn reactie alles behalve begripvol. We kregen ruzie erover en hij was verwijtend. Wou dat we het kind weg deden en zag het probleem er niet van in. Het is namelijk te snel gegaan en als het een paar maanden later was zou hij het wel welkom hebben geheten. Deze discussie heeft enige tijd aangehouden. Na een week of twee draaide hij bij. Hij ging me meer steunde en we kozen het te houden. En hij zou er voor mij en de baby zijn. Of de relatie zou toekomen wist hij niet maar we zouden het wel ondervinden.

Het ging een tijd goed maar nu weer niet meer. Zijn ex is te weten gekomen da ik zwanger ben en is volop contact met hem gaan zoeken. Dit alles heeft een grote deuk gegeven aan de situatie. Hij voelt zich verward omdat het te snel ging tussen ons en hij neemt plots afstand.

We hadden een etentje geboekt, gingen net net net onze vakantie boeken toen dit alles ter sprake kwam. Nu opeens wil hij rust. Ik zie hem altijd en we keken uit naar zijn verlof en nu opeens wil hij me niet zien.
De angsten die ik voel zijn nu zo overheersend.

Ik ben bang hoe ik dit alleen moet gaan doen. Financieel. Emotioneel. Ik ben psychisch er helemaal onderdoor. En twijfel of ik dit door ga zetten. Voel me een last voor iedereen en voel me ongeliefd. Ik kan niet deze persoon zijn naar hem toe. En steeds dit gevoel hebben ik kan niet langer aan.
Voel me letterlijk ziek.

Zou ik dit alleen wel kunnen. Ik twijfel hier heel hard over heb gwn steun nodig.