Hoi Caroline, Ik herken me helemaal in jouw verhaal.
Ik ben ook preventief verwijderd uit mijn job, ben dus al een hele tijd thuis.
De eerste 3 maanden was ik niets waard kotsmisselijk, moe, ... Het tweede trimester was ik gelukkig niet meer zo misselijk. Die moeheid bleef wel wat hangen. Met momenten wel betere momenten hoor.
Mijn waarden zijn allemaal tip top in orde volgens de gynaecoloog.
Ik neem gewoon mijn vitamines in, rust en slaap veel.
Ik dacht wel toen ik thuis mocht blijven sinds het begin: yes, nu kan ik eens goed doordoen in ons huisje, verbouwen, opruimen, ... maar dat is dus niet gebeurd hoor. Die eerste 3 maanden waren zo weg en doordat die moeheid bleef - veel minder gedaan dan dat ik wou. Nu in mijn 3de trimester en nu redelijk snel uitgeput, vocht in de voeten en benen (aia ai 's avonds) en buikje serieus in de weg...
Ik probeer me er ni zo druk in te maken, maar denk soms doeme toch, misschien had ik toch meer moeten doen.
Gelukkig is mijn vriend heel lief en begrijpt hij dit. Hij verlangt ook niets.
Alles gaat goed met ons kleintje en met mijn waarden, dat is toch het belangrijkste hé.