oh lieverd

je doet helemaal niks fout. De miskraam is niet jouw schuld!! Hoe ver was je heen? Zijn jullie nu 1 jaar en 6 maanden bezig voor de eerste?
Ik heb zelf 2 miskramen gehad dus weet helaas hoe je je voelt

het geeft zoveel verdriet en ik had het idee dat ik/mijn lijf faalde. Alle dromen.... alles in 1x weggevaagd zo hard en zo moeilijk.
* wel beter zo, want het vruchtje was toch niet goed.
* je kan wel zwanger worden dus de volgende x gaat het vast goed.
* je moet er ook niet zoveel mee bezig zijn.
* kinderen zijn niet zaligmakend hoor, zijn jullie met zijn 2-en niet gelukkig dan?.
* misschien meer met kleine kindjes spelen dan activeer je het misschien.
* misschien kun je beter dit of dat of blablablabla eten/drinken etc etc...
Ik heb alle (vermoeiende) "goedbedoelde" troost, adviezen, tips en trucs aangehoord en het enige dat het met mij deed was dat ik dacht, dus het is mijn schuld. Als ik dit of dat had gedaan dan.... het gaf gewoon geen troost. Een vriendin van mij zei niks, ze deed een arm om me heen en zei wat is dit zwaar K.T. en dat was allesomvattend voor mij en alleen daar heb ik wat aan gehad. Toen voelde ik dat mijn verdriet er mocht zijn en kon ik mij eraan toegeven.
Probeer alsjeblieft los te laten wat andere allemaal beweren of menen te weten. Het hele proces van zwanger worden/blijven is al moeilijk genoeg als je zoveel geduld als jij moet hebben

Wees lief voor jezelf en je lijf en vertrouw erop. Mijn geduld is na wat jaartjes uiteindelijk beloond met het allerliefste meissie te wereld

ik hoop echt dat jij dat geluk ook mag ervaren!! Niks mooiers dan dat
Ik heb in de achtertuin in een mooi boompje, 2 zilveren hartjes gehangen. Zo kan ik er vaak naar kijken. Voor elk kindje een hartje omdat ik ze nooit zal en wil vergeten. Ze horen bij mij en dat zal altijd zo blijven.